Hipokryci survivalu

W czasie swoich licznych wędrówkę,biwaków i różnych innych pokrewnych zajęć spotykałem różnych ludzi.  Od prawdziwych miłośników natury, turystów,fotografów,myśliwych,wędkarzy itp.itd jak i tych którzy mają się za takich ale tylko według siebie.
I właśnie dziś postaram się przybliżyć sylwetkę tych złych z jakimi ja miałem do czynienie. Oczywiście część z Was może się z tym nie zgodzić i bardzo chętnie wysłucham wasz punkt widzenia w komentarzach :)

Ale przejdźmy do konkretów. Tych pseudo survivalowców czy jak ja ich nazywam hipokrytami survivalu często nie mają jakiegokolwiek doświadczenia ale myślą zupełnie inaczej.

 Ja tych "twardzieli" zawsze dziele na dwa obozy.  Takich którzy bawią się w survival na ogródku i czasem pójdą do lasu zbudują szałas i pójdą spać do domu-brzmi komicznie? Ale uwierzcie mi są i tacy.

Kolejna grupa to osoby co faktycznie kiedyś zrobiły parę ciekawszych rzeczy albo jakiś ich znajomy coś tam zrobił wziął ich ze sobą na coś podobnego i już całe legendy i opowieści powstają.  Dla mnie to już jest naprawdę niski poziom chociaż muszę przyznać,że często oni naprawdę fajnie opowiadają i można się pośmiać ale co z tego jeśli to tylko bajeczki czy jak pisałem legendy.

Najgorsze dla mnie jest to,że niszczą naturę wycinają sobie ścieżki w lesie z wielkim nożem rambo czy inną maczetą,łamią drzewka a potem mówią wszystkim dookoła jak oni ten las kochają i rozumieją.   Gdy to słyszę,to mnie krew zalewa no ale cóż poradzić. Jeśli chcą kłamać to niech kłamią bo tylko sobie wystawiają opinie no gorzej gdy są w jakimś klubie czy grupie wtedy psuje opinie reszty. Ale  niech do diabła nie niszczą lasu!!!!!

Kolejną sprawa która łączy tych "survivalowców" to jest nikłe pojęcie o ich fachu. Często popełniają błędy,opierają się na zasłyszanych źródłach których nie sprawdzili, próbują się podczepić pod kogoś. Ale najgorsze jest to,że tacy ludzie wmawiają początkującym czy osobom postronnym,że oni się znają i wiedzą wszystko o sztuce przetrwania.  I automatycznie wprowadzają w błąd który czasem może być opłakany w konsekwencji podczas realnego zagrożenia życia.
A wiadomo,że wszystkiego nie da się wiedzieć. Chociażby dajmy na to,ja siedzę w tym od 5czy 6 lat i mimo to ciągle się uczę i nie mogę stwierdzić,że wiem wszystko. Ale mogę powiedzieć,że wiem co robię.

Lepszy toporek od maczety

 
Dajmy taki przykład. Ktoś mówi,że jeździ na wyprawy w jakieś kompletne odludzie i mówi,że przetrwał tam 3 dni czyli 2 noce.
Na pierwszy rzut oka wydaje się,że faktycznie jest "twardzielem" ale gdy dowiemy się,że robi to raz w roku albo ostatni raz był na czymś takim kilka lat temu to już wiemy z kim mamy do czynienia- z kimś kto raz jest bajarzem a dwa taka osoba znacznie traci na wiarygodności i co najgorsze ma brak praktyki a bez tego ani rusz.
Poza tym pojawia się jeszcze jeden poważny problem. No bo  jak ja mam takiej osobie zaufać która nie dość,że kłamie to nie umie się przyznać do błędów które popełnia nagminnie chociaż w jego ocenie robi wszystko ok ale ktoś kto zwraca uwagę jest już zły.
I właśnie takich osobników nazywam pseudo survivalowcami czy hipokrytami.

Na szczęście są też super ludzie którzy czują i szanują środowisko

Ale nie jest to tylko problem bushcraftu czy survivalu w każdym środowisku znajdują się takie elementy. Czy to w turystyce czy w wędkarstwie, myślistwie czy nawet w zwykłym życiu.  Pewnie jak się głębiej zastanowicie to każdy chociaż raz w życiu spotkał hipokrytę survivalu czy innego pokrewnego osobnika. Ale dam wam jeszcze jedną rade. Uważajcie na nich-bo potrafią narobić nam  zmartwień!

Na szczęście są  prawdziwi outdoorowcy którzy walczą z takim postępowaniem bo mimo wszystko jest go sporo i co najgorsze wpływają na postrzeganie całego środowiska przez ogół społeczeństwa.